The Mossad (HaMossad leModi'in uleTafkidim Meyuhadim) (Hebrew: המוסד למודיעין ולתפקידים מיוחדים‎ - Institute for Intelligence and Special Operations) is the national intelligence agency of Israel. "Mossad" is the Hebrew word for institute or institution. Membership in the Mossad is very prestigious in Israeli society and is considered to rank among the most effective intelligence agencies in the world.
The Mossad is responsible for intelligence collection, counter-terrorism, covert operations such as paramilitary activities and political assassinations, and the facilitation of aliyah where it is banned. It is one of the main entities in the Israeli Intelligence Community (along with Aman (military intelligence), OADNA and Shin Bet (internal security), but its director reports directly to the Prime Minister. Its role and function is similar to that of the Central Intelligence Agency (CIA) and the Secret Intelligence Service (MI6).

1 Prior to Israel's formation
2 Organization
2.1 Executive offices
2.2 Directors of Mossad
3 Organizational history
4 Activities
4.1 North America
4.1.1 United States of America
4.2 South America
4.2.1 Argentina
4.3 Western Europe
4.3.1 Germany
4.3.2 Italy
4.3.3 Malta
4.3.4 Norway
4.4 Balkans
4.4.1 Bosnia and Herzegovina
4.5 Middle East
4.5.1 Egypt
4.5.2 Iran Iran 1960s Iran 2007
4.5.3 Iraq
4.5.4 Palestinian territories
4.5.5 Lebanon
4.6 Africa
4.6.1 Ethiopia
4.6.2 Morocco
4.6.3 Uganda
4.7 Oceania
4.7.1 New Zealand
5 Soviet Union

Prior to Israel's formation
The "Mossad Le'aliyah Bet" was a small, unorthodox Zionist organization whose mission in 1938 was to bring Jews to Israel. This was done to subvert the British quotas on Jewish immigration. The Mossad's modes of operation, its ideology, and politics resulted in the creation of the intelligence agency for the Israeli government once it was established in 1948. The agency consisted of several of the existing members who had worked to establish Israel as a Jewish nation and to bring the Jewish people to it.

Executive offices
From its headquarters in the Israeli city of Tel Aviv, the Mossad oversees a staff estimated at 1200 personnel, although it may have numbered up to 2000 in the late 1980s. The Mossad does not use military ranks, although most of its staff have served in the Israel Defense Forces as part of Israel's compulsory draft system, and many of them are officers. It is assumed to consist of eight different departments.

The largest is Collections, tasked with many aspects of conducting espionage overseas. Employees in the Collections Department operate under a variety of covers, including diplomatic and unofficial.[2] Their field intelligence officers, called katsas, are similar to case officers of the CIA. Thirty to forty operate at a time, mainly in Europe and the Middle East.
The Political Action and Liaison Department is responsible for working both with allied foreign intelligence services, and with nations that have no normal diplomatic relations with Israel.
Among the departments of the Mossad is the Special Operations Division or '"Metsada" (see Kidon), which is involved in assassination, paramilitary operations, sabotage, and psychological warfare.
Psychological warfare is also a concern of the Lochamah Psichologit Department, which conducts propaganda and deception activities as well.
Additionally, the Mossad has a Research Department, tasked with intelligence production, and a Technology Department concerned with the development of tools for Mossad activities.
v • d • e
Directors of Mossad
Reuven Shiloah, 1949-1952
Isser Harel, 1952-1963
Meir Amit, 1963-1968
Zvi Zamir, 1968-1974
Yitzhak Hofi, 1974-1982
Nahum Admoni, 1982-1989
Shabtai Shavit, 1989-1996
Danny Yatom, 1996-1998
Ephraim Halevy, 1998-2002
Meir Dagan, 2002-present

Organizational history
The Mossad was formed on December 13, 1949 as the "Central Institute for Coordination", at the recommendation of Reuven Shiloah to Prime Minister David Ben-Gurion. Shiloah wanted a central body to coordinate and improve cooperation between the existing security services – the army's intelligence department (AMAN), the General Security Service (GSS or "Shin Bet") and the foreign office's "political department". In March 1951, it was reorganized and made a part of the prime minister's office, reporting directly to the prime minister. Its current staff is estimated at 1,200.

Mossad's former motto: be-tachbūlōt ta`aseh lekhā milchāmāh (Hebrew: בתחבולות תעשה לך מלחמה‎, can be translated in various ways. Babylon, the online translator translates the first word - the method of waging war - as by "trick, plot, scheme, guile, ploy, ruse, sleight, subterfuge, wile, chicanery, contrivance," etc. Some translate it with softer words as "For by wise counsel thou shalt wage thy war," and claim it is a quote from the bible (Proverbs XXIV,6).

The motto was changed recently as part of the Mossad's public 'coming out' to another Proverbs passage: be-'éyn tachbūlōt yippol `ām; ū-teshū`āh be-rov yō'éts (Hebrew: באין תחבולות יפול עם, ותשועה ברוב יועץ‎). The word תחבולות is the same as in the original motto and according to Babylon still means trick, etc. However, some translate it as, "Where no counsel is, the people fall, but in the multitude of counselors there is safety." (Proverbs XI, 14).

North America
United States of America
The Mossad informed the FBI and CIA in August 2001 that as many as 200 terrorists were slipping into the United States and planning "a major assault on the United States." The Israeli intelligence agency cautioned that it had picked up indications of a "large-scale target" in the United States and that Americans would be "very vulnerable."

South America
In 1960, the Mossad discovered that Nazi war criminal Adolf Eichmann was in Argentina and through surveillance, they confirmed that he had been living there under the name of Ricardo Klement. He was captured by a team of Mossad agents on May 11, 1960, and subsequently smuggled to Israel where he was tried and executed. Argentina protested what it considered as the violation of its sovereignty, and the United Nations Security Council noted that "repetition of acts such as [this] would involve a breach of the principles upon which international order is founded, creating an atmosphere of insecurity and distrust incompatible with the preservation of peace" while also acknowledging that "Eichmann should be brought to appropriate justice for the crimes of which he is accused" and that "this resolution should in no way be interpreted as condoning the odious crimes of which Eichmann is accused." Mossad aborted a second operation to capture Josef Mengele.

Western Europe
Operation Plumbat (1968) was an operation by Lekem- Mossad to further Israel's nuclear program. The German freighter "Scheersberg A", disappeared on its way from Antwerp to Genoa along with its cargo of 200 tons of yellowcake, after supposedly being transferred to an Israeli ship.
The sending of letter bombs during the Operation Wrath of God campaign. Some of these attacks were not fatal, although their purpose might not have been to kill the receiver. Some of the more famous examples of the Mossad letter bombs were those sent to Nazi war-criminal Alois Brunner.

The abduction of nuclear technician Mordechai Vanunu in 1986 after American-Israeli agent Cheryl Bentov lured him from the United Kingdom.

The assassination of Fathi Shiqaqi, a leader of the Palestinian Islamic Jihad, in 1995 front of the Diplomat Hotel in Sliema, Malta.

Lillehammer affair. On July 21, 1973, Mossad agents in Lillehammer murdered Moroccan busboy, Ahmed Bouchikhi, whom they mistakenly believed to have been involved in the Munich Olympics massacre.

Bosnia and Herzegovina
Assisted in air and overland evacuations of the Jews from war-torn Sarajevo to Israel in 1992.

Middle East
Directed missions for Israeli spy Wolfgang Lotz in Egypt 1957-1965.
Directed missions for Israeli spy Eli Cohen(was born and worked in his youth in Egypt but spied on Syria) in 1964, who provided vast amounts of valuable intelligence. Eli Cohen was, however, caught in 1965 in Syria while he was monitoring radio frequencies.
Provision of key intelligence on the Egyptian Air Force for Operation Focus, the opening airstrike of the Six-Day War.
Operation Bulmus 6 - Intelligence assistance in the Commando Assault on Green Island, Egypt during the War of Attrition.

Iran 1960s
Prior to the Iranian Revolution of 1978–79 in Iran, SAVAK (Organization of National Security and Information), the Iranian secret police and intelligence service was created under the guidance of United States and Israeli intelligence officers in 1957 to protect the regime of the shah by arresting, torturing, and executing the dissidents (especially Leftists). After security relations between the United States and Iran grew more distant in the early 1960s which led the CIA training team to leave Persia, Mossad became increasingly active in Iran, training SAVAK personnel and carry­ing out a broad variety of joint operations with SAVAK.
Iran 2007
It was alleged by private intelligence agency Stratfor, based on "sources close to Israeli intelligence", that Dr. Ardeshir Hosseinpour, a scientist involved in the Iranian nuclear program, was killed by the Mossad on January 15, 2007.
A US intelligence official told The Washington Post that Israel orchestrated the defection of Iranian general Ali Reza Askari on February 7, 2007. This has been denied by Israeli spokesman Mark Regev. The Sunday Times reported that Askari had been a Mossad asset since 2003, and left only when his cover was about to be blown.

Assistance in the defection and rescuing of the family of Munir Redfa, an Iraqi pilot who defected and flew his MiG 21 to Israel in 1966.
Operation Sphinx - Between 1978 and 1981, obtained highly sensitive information about Iraq's Osirak nuclear reactor by recruiting an Iraqi nuclear scientist in France. On April 5, 1979, the Mossad destroyed 60 percent of the Iraqi reactor components being built in France; "[An] environmental organization named Groupe des écologistes français, unheard of before this incident, claimed credit for the blast." The reactor was subsequently destroyed by an Israeli air strike in 1981..
The alleged assassination of Canadian scientist Gerald Bull, developer of the Iraqi supergun, in 1990. The most common theory is that the Mossad was responsible, and its representatives have all but claimed responsibility for his assassination. Others, including Bull's son, believe that the Mossad is taking credit for an act they did not commit to scare off others who may try to help enemy regimes. The alternative theory is that Bull was killed by the CIA. Iraq and Iran are also candidates for suspicion.

Palestinian territories
The assassination of members of Black September, which was responsible for the Munich massacre at the 1972 Olympic Games, called "Operation Wrath of God".
In July 1973, Ahmed Bouchiki, a Moroccan waiter in Lillehammer, Norway, was killed while walking with his pregnant wife. He had been mistaken for Ali Hassan Salameh, one of the leaders of Black September, the Palestinian group responsible for the Munich massacre, who had been given shelter in Norway. The Mossad agents had used fake Canadian passports, which angered the Canadian government. Six Mossad agents were arrested, and the incident became known as the Lillehammer affair.
The assassination of PFLP and PFLP-EO leader Wadie Haddad in 1978.
The assassination of As-Sa'iqa leader Zuhayr Muhsin in 1979.
Tunis Raid - The assassination of Abu Jihad from the Fatah in 1988.
The assassination of Fathi Shqaqi, the head of Palestinian Islamic Jihad, in 1995.
In 1997, two Mossad agents were caught in Jordan, which had signed a peace treaty with Israel, on a mission to assassinate Sheikh Khaled Mashal, a leader of Hamas, by spraying him with poison at a pro-Hamas rally in Amman. Again, they were using fake Canadian passports. This led to a diplomatic row with Canada and Jordan. Israel was forced to provide the antidote to the poison and to release around 70 Palestinian prisoners, in particular the Hamas leader Sheikh Ahmed Yassin, in exchange for the Mossad agents, who would otherwise have faced the death penalty for attempted murder.
The assassination of Hamas leader Izz El-Deen Sheikh Khalil in Damascus in 2004.
The sending of letter bombs to PFLP member Bassam Abu Sharif.

The provision of intelligence and operational assistance in 1973's Operation Spring of Youth.

Assistance in Operation Moses, the immigration of Ethiopian Jews to Israel in 1984, and has a relationship with the Ethiopian government.

According to Time, the Mossad was involved in what is known as the Ben Barka Affair (see Mehdi Ben Barka).

The provision of intelligence regarding Entebbe International Airport and grant of refueling rights in Kenya for Operation Entebbe in 1976.

New Zealand
Further information: Israel-New Zealand relations
In July 2004, New Zealand imposed diplomatic sanctions on Israel over an incident in which two Australian based Israelis, Uriel Kelman and Eli Cara, who were allegedly working for the Mossad (Israel denied it), attempted to obtain New Zealand passports fraudulently by claiming the identity of a severely disabled man. Israeli Foreign Minister Silvan Shalom later apologized to New Zealand for their actions. New Zealand cancelled several other passports believed to have been obtained by Israeli agents. Both Kelman and Cara served half of their 6 month sentences and, upon release, were deported to Israel. Two others, an Israeli, Ze'ev Barkan, and a New Zealander, David Reznick, are believed to have been the third and 4th men involved in the passport affair but managed to leave New Zealand before being traced.

 Soviet Union
In February 1956, a friendly member of the Politburo provided the Mossad with a copy of Nikita Khrushchev's speech denouncing Josef Stalin. The Mossad passed it on to the United States, which published the speech, embarrassing the USSR. This was a major intelligence coup that raised the prestige of the organization.

Le sceau officiel du MossadLe Mossad (nom complet : המוסד למודיעין ולתפקידים מיוחדים - Ha-Mosad le-Modi'in u-le-Tafkidim Meyuhadim écouter, ce qui signifie « Institut pour les renseignements et les affaires spéciales », Mossad signifiant l’« Institut ») est l’une des trois agences de renseignement d’Israël.

1 Rôle
2 Histoire
3 Les départements du Mossad
4 Quelques opérations célèbres
5 Les agents célèbres du Mossad
6 Terminologie
7 Directeurs du Mossad
8 Directeurs-adjoints du Mossad
9 Liens
Le Mossad fait partie des agences de renseignement israéliennes, comme l’Aman (renseignement militaire) et le Shabak (sécurité intérieure) entre autres, mais son directeur ne rend compte qu’au Premier ministre. Le domaine d'action du Mossad est le renseignement, les opérations spéciales et la lutte anti-terroristes, à l'extérieur d'Israël et des territoires palestiniens occupés (qui sont eux de la responsabilité du Shabak, autrefois Shin Beth, service intérieur de contre-espionnage et d'antiterrorisme). Son état-major est basé à Tel Aviv où environ 1 500 personnes seraient employées.
Le rôle et la fonction du Mossad sont comparables au Secret Intelligence Service britannique ou à la CIA. Mais il possède aussi ses particularités liées à l'histoire et la politique d'Israël ; il est ainsi, par exemple, chargé de faciliter l’aliyah (retour en Israël) lorsqu’elle est interdite.

Le Mossad est né des survivances du SHAY, le service de renseignement de la Haganah, une milice juive clandestine chargée de la sécurité des habitants juifs en terre de Palestine depuis le début du XXe siècle. La Haganah (« défense » en hébreu) a notamment constitué le noyau dur de l’armée israélienne à la suite de la création de l’État d’Israël en mai 1948.
En juillet 1949, Reuven Shiloah, un proche collaborateur de David Ben Gourion, propose la création d'une institution centrale pour organiser et coordonner les services de renseignements et de sécurité. Le 13 décembre 1949, Ben Gourion autorise l'établissement de cet institut de coordination s'occupant du département politique et coordonnant les services de sécurité intérieure de renseignement militaires : le Mossad est officiellement né ce jour-là. Il dépend directement du Premier ministre d'Israël.

Les départements du Mossad
Le Mossad se compose de 8 divisions, mais le détail de l’organisation interne de l’agence n'est pas du domaine public.
L’information : la division de l’Information est la plus importante. Elle est responsable des opérations d’espionnage à l’étranger, à travers ses antennes officielles ou clandestines. Ce département se divise lui-même en bureaux, chacun d’entre eux étant responsable d’une zone géographique, des antennes qui s’y trouvent, et des agents qui y opèrent.
Recherche & Étude : la division de la Recherche est responsable de l’interprétation des renseignements. Elle fournit un rapport quotidien, un bulletin hebdomadaire et un carnet mensuel détaillé. Ce département se divise en 15 zones géographiques qui sont les États-Unis, le Canada, l’Europe de l'Ouest, la CEI, la Chine, le continent africain, le Maghreb (Maroc, Algérie, Tunisie), la Libye, l'Égypte, l’Irak, la Jordanie, la Syrie, l’Arabie saoudite, les Émirats arabes unis et l’Iran. Un bureau annexe suit l’évolution des projets d’armement des pays voisins.
Guerre psychologique : cette division, appelée Loh’ama Psichologit, s’occupe de la guerre psychologique, de la propagande et des opérations de mystification.
Technologie & techniques.
Planification, coordination & relations internationales : la division des relations internationales s’occupe des relations et des opérations communes avec les agences des pays amis, mais aussi avec les pays n'entretenant pas de relations normalisées avec l’État d’Israël. Dans les antennes de grande importance comme Paris, le Mossad dispose, sous le couvert de l’ambassade, d'un responsable affilié à la division de l’Information, et d'un responsable des Relations Internationales.
La division des opérations spéciales : la division des opérations spéciales (METSADA en hébreu) conduit les opérations paramilitaires, de guerres psychologiques, de sabotage et d’assassinat.

Quelques opérations célèbres
Eli Cohen est un célèbre espion israélien, recruté par le Mossad dans les années 1960. Ayant infiltré les hautes sphères du gouvernement syrien, Eli Cohen transmit des informations stratégiques à son pays pendant deux ans avant d’être démasqué. Malgré les protestations internationales, il fut pendu sur la place publique.
Un autre agent israélien, Wolfgang Lotz, se lia d'amitiés avec des hauts gradés de l’armée et de la police égyptienne, obtenant ainsi des informations précises sur les sites de missiles et sur le projet de missile balistique développé par des scientifiques allemands. Entre 1962 et 1963, une opération d’intimidation visant les Allemands obtient un grand succès, notamment avec l’assassinat de plusieurs responsables clés du projet égyptien.
En décembre 1969, le Mossad déroba huit vedettes commandées à la France, mises sous embargo par le général de Gaulle. L'opération fut popularisée comme l'affaire des vedettes de Cherbourg.
En 1960, le Mossad enlève le criminel de guerre nazi Adolf Eichmann, à Buenos Aires en Argentine, après plusieurs années de traque dirigé par Rafi Eitan. Eichmann fut conduit en Israël pour y être jugé et condamné à mort. Une opération similaire prévoyait la capture de Joseph Mengele, mais elle échoua.
Une autre capture visa à ramener Mordechaï Vanunu en Israël, après qu'il eut révélé à un quotidien anglais l’existence d’ogives nucléaires dans les sous-sols de la centrale nucléaire de Dimona, en plein désert du Néguev (sud d’Israël).
Durant les années 1970 sous l’impulsion du Premier ministre Golda Meir, le Mossad assassina plusieurs membres du groupe terroriste Septembre noir, responsable de la prise d'otages et du massacre de 11 athlètes israéliens aux Jeux olympiques de Munich en 1972.
En avril 1988, une unité spéciale envahit une résidence sous surveillance de Tunis et y tue Abou Jihad, bras droit de Yasser Arafat et responsable de la planification d'attentats contre Israël.
Gerald Bull, scientifique canadien et concepteur du projet de « Super Gun » (canon à très longue portée) pour l’Irak, est assassiné dans son appartement bruxellois en mars 1990, provoquant ainsi l’abandon du programme.
Cependant, comme tout service de renseignement, le Mossad connu également certains échecs retentissants.
Le 7 janvier 1974, à Lillehammer (Norvège), dans le cadre de l'opération Colère de Dieu, le Mossad assassine par erreur Ahmed Bouchiki, un serveur marocain, présentant une ressemblance frappante avec Ali Hassan Salameh, cerveau du massacre de 1972. Les agents impliqués dans cette opération sont arrêtés par la police. Cinq d’entre eux furent reconnus coupables et condamnés à de courtes peines de prison, bien que le gouvernement israélien nia avoir une quelconque responsabilité dans cette opération. Cependant en 1996, Israël versa à la famille Bouchiki des dommages-intérêts. Plus récemment, à la suite de la controverse sur la responsabilité des services de renseignements dans l’assassinat d’Yitzhak Rabin en novembre 1995, le directeur général du Mossad, Shabtaï Shavit est poussé à la démission. Le général Danny Yatom lui succède.

S. Pinhas âgé de 22 ans Rav Samal « Officier » dans l'armée de Tsahal sera capturé et fait prisonnier en Syrie en 1973 pendant la guerre de Yom Kippour, à sa libération il intègre le mossad y est formé et son rôle sera déterminant dans l'arrestation en 1992 au Liban de deux dirigeants importants du « Hamas ».

Le 24 septembre 1997, deux agents passent la frontière jordanienne munis de passeports canadiens, pour injecter un poison à l’un des leaders politiques du Hamas, Khaled Mechaal. Après avoir exécuté leur mission, les deux agents sont découverts. La Jordanie négocie leur libération contre l'antidote du poison, qui permettra au numéro deux du Hamas de survivre, et la libération du fondateur du Hamas, le cheikh Ahmed Yassine.

Les agents célèbres du Mossad
Michael Ross, ancien de la branche clandestine du Mossad, 1988-2001
Tzipi Livni, actuelle ministre des Affaires Étrangères d'Israël - ancienne membre de l'unité d'assassinat du service (Kidon) La kidon Tzipi Livni
Eli Cohen, agent d'origine égyptienne, infiltré pendant trois ans en Syrie
Zvi Henkine, agent d'origine française, directeur adjoint du Mossad ayant joué un rôle important dans l’affaire des frégates
Cheryl Ben Tov, agente qui attira Mordechai Vanunu dans un piège à Rome
Wolfgang Lotz, agent d'origine allemande infiltré en Égypte
Rafael Eitan, ancien chef des opérations de l'Institut, dont la patte se retrouve dans le kidnapping d'Eichmann, la mort d'Ali Hassan Salameh, l'affaire Pollard, notamment.

Sayan : agent passif appelé plus communément « agent dormant », établi en-dehors d’Israël, prêt à aider les agents du Mossad en leur fournissant une aide logistique.
Kidon (mot signifiant baïonnette en hébreu) : service spécial du Mossad, petite unité chargée des éliminations physiques.
Katsa : officier du renseignement.
Bodel : courrier
yahalomin : spécialiste en communications
mabuah : informateur non-juif
pakam : ordre de mission
Hamisrad : (« le bureau ») dénomination du service par ses employés, le mot « Mossad » n'étant jamais utilisé

Directeurs du Mossad
Reuven Shiloah, 1951 - 1952
Isser Harel, 1952 - 1963
Meir Amit, 1963 - 1968
Zvi Zamir, 1968 - 1974
Yitzhak Hofi, 1974 - 1982
Nahum Admoni, 1982 - 1990
Shabtai Shavit, 1990 - 1996
Danny Yatom, 1996 - 1998
Ephraim Halevy, 1998 - 2002
Meir Dagan, 2002 à aujourd'hui

Directeurs-adjoints du Mossad
Shmuel Toledano 1956-1963
Yaakov Karoz 1963-
Zvi Henkine 1980-1990
Ephraim Halevy 1990-1995
Aliza Magen 1995-1998
Amir Levine 1998-2000

نشان اداری سازمان اطلاعات و وظایف ویژه - موسادسازمان اطلاعات و وظایف ویژه (موساد) (در عبری: המוסד למודיעין ולתפקידים מיוחדים) نام سازمان اطلاعاتی خارجی اسرائیل است. جمع آوری اطلاعات و خنثی سازی فعالیت‌های تروریستی از اقدامات این سازمان مخفی است. این سازمان در فعالیتهای خود جنبه مخفیانه کار کردن را رعایت مینماید. در رابطه با زمینه‌های مختلفی که توسط این سازمان مورد رسیدگی قرار میگیرد، میتوان از روابط مخفیانه‌ای که کمک زیادی به عقد قراردادهای صلح بین اسرائیل و کشورهای مصر و اردن داشته‌است، قضیه اسرا و مفقودین، تکنولوژی، پژوهش و تحقیق نام برد.
این سازمان در اول آوریل سال ۱۹۵۱ تشکیل شد. موساد توسط نخست وزیر وقت اسرائیل، دایوید بن گورین تأسیس شد. او هدف آن را اینگونه اعلام کرد:
برای کشور ما که از ابتدای تأسیس تحت فشار دشمنانش قرار داشته‌است، اطلاعات به عنوان خط مقدم دفاع ضروری است و ما باید به خوبی بیاموزیم و بدانیم که در اطرافمان چه می‌گذرد.
دولت اسرائیل مأموریت گردآوری اطلاعات، تجزیه و تحلیل اطلاعات وانجام عملیات مخفیانه ویژه در خارج از خاک اسرائیل را، به عهده موساد واگذار نموده‌است. گفتنی است که دفتر اصلی موساد در تل آویو است. این مؤسسه در برآوردهای اخیر دارای ۱۲۰۰ نفر کارمند دفتری می‌باشد.
موساد یک سازمان کشوری است که دستورات خود را از رهبران کشور اسرائیل دریافت مینماید و هدف فعالیتهای آن، پاسخ گوئی به نیازهای متغیر اطلاعاتی و عملیاتی بوده‌است.
هویت مدیران ارشد بخش‌های داخلی موساد معمولاً جزو اسرار حکومتی تلقی می‌شود. اما هویت روسای موساد همواره اعلام می‌شود. در مارس سال ۱۹۹۶ دانی یاقوم به جای رئیس قبلی این مؤسسه شبتای شاویت که در ۱۹۹۶ استعفاء داده بود، مدیر موساد شد. همکنون (از سپتامبر ۲۰۰۲) ریاست سازمان اطلاعات و وظایف ویژه (موساد) به عهده مئیر داگان است.

فهرست مندرجات
۱ تاریخچه
۱.۱ حکم تشکیل موساد
۲ وظایف موساد
۳ بخش‌های موساد
۳.۱ عملیات‌ها
۳.۱.۱ عملیات‌های موفق
۳.۱.۲ عملیات‌های ناموفق
۳.۱.۳ شایعات و اتهامات
۳.۲ روسای موساد

بلا فاصله پس از برپائی کشور اسرائیل، داوید بن گوریون نخستین نخست وزیر اسرائیل، نظر خود را در رابطه با برپائی چهارچوب هائی کشوری برای نهادهای اطلاعاتی، که در زمان پیش از برپائی کشور اسرائیل فعال بودند، ابراز داشت. در ۷ ژوئن ۱۹۴۸ داوید بن گوریون، نخست وزیر اسرائیل، دو نفر را به ملاقات با خود فرا خواند:
رئوبن شیلواخ (که یکی از افراد بخش سیاسی آژانس یهود بود)
ایسر بئری (ایسر بیرنتسوایگ، ملقب به «ایسر بزرگ») که عملاً مدیریت «شای» را بعهده داشت و اخیراً جایگزین «داوید شاالتی ال» شده بود)
نتیجه اولیه این ملاقات تعیین حیطه نهادهای اطلاعاتی کشور نو پای اسرائیل بود. در نهایت به وسیله هاگانا یک سازمان سری ویژه تشکیل شد که دفتر اطلاعات موسوم به شای نام گرفت. در سال ۱۹۳۷ نیز هاگانا سازمان «موساد لیالیفی بیت» (به معنی دفتر مهاجرت) را تشکیل داد.
سازمان اطلاعات اسرائیل در سال ۱۹۵۱ وقتی که برای اولین بار به صورت رسمی اعلام موجودیت کرد، این اسم را داشت و شبکهٔ جاسوسی آن نیز از آن زمان موساد نامیده می‌شوند.

حکم تشکیل موساد
حکم داوید بن گوریون که در آن فرمان برپائی موساد را چنین صادر نموده‌است:

۲۲ ماه عبری کیسلو سال ۵۷۱۰
۱۳ دسامبر ۱۹۴۹
مخاطب: وزارت خارجه از : نخست وزیری
طبق اوامر من، سازمانی به منظور تمرکز و هماهنگی فعالیتهای سرویسهای اطلاعاتی کشور (بخش اطلاعات ارتش، بخش سیاسی وزارت خارجه، سرویس اطلاعات کل و غیره)، برپا میگردد. وظیفه سازماندهی موساد را بر عهده رئوبن شیلوخ، مشاور امور ویژه در وزارت خارجه، گذاشته و وی را به ریاست این سازمان منصوب مینمایم. روبن شیلوخ تحت فرمان من بوده، طبق اوامر من فعالیت نموده و گزارشات کار خود را بصورت دائم به من ارائه خواهد داد، لاکن از نظر اداری، مقر اداره اش در چهارچوب وزارت خارجه، خواهد بود. به ر.شیلوخ و مدیریت وزارت خارجه دستور داده‌ام که بدین منظور برای سالهای ۱۹۵۱ – ۱۹۵۰ چهارچوبی برای استخدام و اشتغال افراد وبودجه‌ای در حدود ۲۰۰۰۰ لیره اسرائیلی پیشنهاد نمایند، تا مبلغ ۵۰۰۰ لیره اسرائیلی از آن بودجه صرفاً با تأئید قبلی من، صرف عملیات ویژه گردد.
از شما درخواست می‌شود که این بودجه را به بودجه وزارت خارجه برای سالهای ۱۹۵۱ – ۱۹۵۰ ، اضافه نمائید.
(امضأ) د. بن گوریون

وظایف موساد
کشور اسرائیل مأموریت گردآوری اطلاعات، تجزیه و تحلیل اطلاعات وانجام عملیات مخفیانه ویژه در خارج از اسرائبل را، به عهده موساد واگذار نموده است.
در طی سالیان گذشته، سازمان اطلاعات و وظایف ویژه - موساد حریم وظایف خود را گسترش داده‌است. وظایف محوری موساد در زمینه‌های مشروح ذیل اعلام شده‌است:
گرد آوری مخفیانه اطلاعات در خارج از خاک کشور اسرائیل.
خنثی سازی تلاشهای کشورهای متخاصم برای تهیه و تولید تسلیحات غیر متعارف ویا دستیابی به آن.
خنثی سازی عملیات تروریستی علیه اهداف اسرائیلی و یهودی درخارج از خاک اسرئیل.
توسعه روابط مخفیانه ویژه، سیاسی و غیره، در خارج از خاک اسرائیل و حفظ این روابط.
آوردن مهاجرین یهودی به کشور اسرائیل، از اماکنی که امکان مهاجرت یهودیان از آنجا به اسرائیل، توسط سازمانهای مهاجرتی معمولی اسرائیل، وجود ندارد.
بدست آوردن اطلاعات استراتژیکی، سیاسی و عملی.
انجام عملیات ویژه در خارج از خاک اسرائیل.

بخش‌های موساد
موساد دارای ۸ بخش اصلی است. جزئیات سازمانهای داخلی، کارمندان، مراکز فعالیت و روسای آنها همگی جزو اسرار محرمانه کشور اسرائیل است.
بخش جمع آوری اطلاعات: بزرگ‌ترین بخش موساد است و مسئولیت عملیات جاسوسی را برعهده دارد.
بخش همکاری و اقدام سیاسی (وادات): فعالیت‌های سیاسی و همکاری با سرویس‌های اطلاعات خارجی کشورهای دوست اسرائیل را انجام می‌دهد.
اعضای کمیته وادات عبارت‌اند از اشخاص زیر:
مدیر سازمان اطلاعات نظامی موسوم به آمان
مدیر سازمان اطلاعات داخلی شین بت
مدیر سازمان امنیت عمومی شاباک
مدیر مرکز مطالعات راهبردی و برنامه‌ریزی وزارت امور خارجه (این مرکز در زمینه جاسوسی سیاسی یا دیپلماتیک تخصص دارد)
مدیر بخش عملیات ویژه پلیس موسوم به ماتام
مشاوران خصوصی نخست وزیر در امور سیاسی، نظامی، امنیتی و مبارزه با تروریسم
بخش عملیات ویژه (متساوا): ترورهای بسیار حساس کسانی که دشمنان کیان اسرائیل تلقی می‌شوند و اقدامات شبه نظامی دقیق و پروژه‌های ربودن «افراد خاص» بر عهدهٔ آن است.
بخش تبلیغات و ضد تبلیغات : مسئول اجرای جنگ روانی، تبلیغات و عملیات فریب می‌باشد.
بخش تحقیقات : مسئول تولید اطلاعات نظیر گزارش‌های روزانه، خلاصه وضعیت‌های هفتگی و گزارش‌های مشروح ماهانه.
بخش تکنولوژی : مسئول توسعه فناوری‌های پیشرفته برای پشتیبانی فنی از عملیاتهای گسترده موساد است.

عملیات‌های موفق
ربودن و انتقال مخفیانه مردخای وانونو در کشور ایتالیا توسط کماندوهای ویژه موساد در سال ۱۹۸۶ به دلیل افشای اطلاعات محرمانه کشور اسرائیل مبنی بر ساخت بمب اتم در نیروگاه اتمی دیمونا.
قتل شیخ احمد یاسین رهبر معنوی سازمان حماس در تاریخ ۲۲ مارس ۲۰۰۴. قابل ذکر است این قتل واکنش‌های جهانی را برانگیخت و در این راستا رای‌گیری برای صدور قطعنامه‌ای در شورای امنیت نیز انجام گرفت که با ۱۱ رای موافق ۳ رای ممتنع و وتوی آمریکا از تصویب باز ماند.
قتل عبدالعزیز رنتیسی رهبر جدید سازمان حماس به همراه دو تن از همراهانش، در حمله ی دیگر در کمتر از یک ماه بعد از قتل شیخ احمد یاسین. در این حادثه عده‌ای نیز زخمی شدند.
بمب گذاری در خودروی عزالدین شیخ خلیل (عضو بلندپایه حماس) در ماه سپتامبر سال ۲۰۰۴، در شهر دمشق در کشور سوریه که منجر به قتل وی و زخمی شدن ۳ تن دیگر شد.

عملیات‌های ناموفق
شایعات و اتهامات
موساد متهم به دخالت در بمب‌گذاری در یک خودرو در تاریخ ۱۳ دسامبر ۲۰۰۴ میلادی در دمشق می‌باشد که باعث مجروح شدن سه نفر شد. هدف از این بمب‌گذاری قتل یکی از اعضای سازمان حماس بود. مقامات اسرائیل این اتهام را رد می‌کنند.
این سازمان در بهمن ۱۳۸۵ توسط برخی رسانه های آمریکایی و انگلیسی متهم به ترور دکتر اردشير حسن پور ،یکی از دانشمندان هسته ای ایران شد. روزنامه اسرائیلی هاآرتص حسن پور را یکی از دانشمندان بنام جهانی در زمینه الکترومغناطيس نامید. مقامات ایران گفتند که اسرائیل از اشراف اطلاعاتی قابل توجهی در ایران برخوردار نیست و ترور وی توسط موساد را تکذیب کردند و دولت اسرائیل در برابر این اتهامات سکوت کرد.حسن پور به گفته دولت ایران بر اثر گازگرفتگی در منزل جان سپرده بود.

روسای موساد
رئوبن شیلواخ (۱۹۵۲ - ۱۹۴۹)
ایسر هرئل (۱۹۶۲ - ۱۹۵۳)
مثیر عمیت (۱۹۶۸ - ۱۹۶۳)
تسوی زامی (۱۹۷۴ - ۱۹۶۸)
ایتسخاک خوفی (۱۹۸۲ - ۱۹۷۴)
ناخوم ادمونی (۱۹۸۹ - ۱۹۸۲)
شبتای شاویت (۱۹۹۶ - ۱۹۸۹)
دانی یاتوم (۱۹۹۸ - ۱۹۹۶)
افرائیم هلوی (۲۰۰۲ - ۱۹۹۸)
مئیر داگان (تاکنون - ۲۰۰۲)

موسادהמוסד למודיעין ולתפקידים מיוחדים
הדף "המוסד" מפנה לכאן. לערך העוסק בספרי "המוסד" שחוברו בידי אייזק אסימוב, ראו סדרת המוסד.
סמל המוסדהמוסד למודיעין ולתפקידים מיוחדים, הידוע יותר בשמו המקוצר: המוסד, הוא אחד הגופים במערכת הביטחון בישראל. המוסד הוא ארגון הביון של ישראל, הממונה על איסוף מידע אזרחי וצבאי ופעולות ביטחון חשאיות מחוץ לגבולות המדינה. המוסד נחשב בעולם לאחד מארגוני הביון המוצלחים ביותר ונקשרו לו כתרים רבים. המוסד משתייך למשרד ראש הממשלה. ראש המוסד הנוכחי הוא מאיר דגן.
סמל המוסד הוא מנורת בית המקדש כפי שמופיעה בשער טיטוס, וססמתו -"באין תחבולות יפול עם, ותשועה ברוב יועץ" (משלי י"א, י"ד). פסוק תנ"כי נוסף הנקשר למוסד, והיה ססמתו עד לא מכבר: "בתחבולות תעשה לך מלחמה" (משלי כ"ד, ו').
מטה המוסד שוכן בסמוך למחלף גלילות.
בניגוד לצה"ל ולשירות הביטחון הכללי - יעדיו, מבנהו וסמכויותיו של המוסד אינם מוסדרים בחוק יסוד, בחקיקה ראשית או משנית. פעילותו כפופה לנהלים שלא פורסמו מעולם.

תוכן עניינים
1 יעדי המוסד
2 מבנה המוסד
3 היסטוריה
3.1 פעולות מפורסמות של המוסד
3.2 פעולות שמיוחסות למוסד
4 ראשי המוסד
יעדי המוסד
המוסד מופקד מטעם מדינת ישראל על איסוף מידע, מחקר מודיעיני וביצוע פעולות חשאיות מיוחדות מחוץ לגבולות המדינה. הוא מבצע זאת על ידי הפעלת סוכנים, איסוף מידע אלקטרוני, שמירה על קשרי מודיעין ודיפלומטיה.
על המוסד הוטלו לאורך השנים תפקידים מיוחדים, כגון ביצוע פעולות חיסול של ראשי ארגוני טרור, עזרה לקהילות יהודיות ברחבי העולם בעת מצוקה (כדוגמת העלאת יהודי אתיופיה) ומצוד אחר פושעים נאצים.
בתקופות שונות פעלו במקביל למוסד גופי מודיעין נוספים שהפעילו סוכנים מחוץ לגבולות המדינה:
אגף המודיעין בצה"ל (אמ"ן) - הפעיל את אלי כהן ואת הרשת במצרים שנחשפה בפרשת העסק הביש. הפעלתו של כהן הועברה למוסד חודשים ספורים לפני תפיסתו, כחלק מהפסקת הפעילות של אמ"ן בנושאים אלו. עם זאת, אמ"ן עדיין מפעיל סוכני ביון בארצות ערב השכנות לישראל.
יחידה 504 באגף המודיעין בצה"ל (אמ"ן) - אספה בעבר ואוספת בהווה מידע על מדינות ערב באמצעות סוכנים מקרב אוכלוסייה שנמצאת בשטחים שבשליטת ישראל. לדוגמה, התושבים בדרום לבנון בעת שישראל שהתה שם.
שירות הביטחון הכללי (השב"כ) - פעל במהלך מלחמת לבנון הראשונה נגד ארגוני הטרור הלבנוניים, ובראשם חזבאללה.
הלק"מ - הלשכה לקשרי מדע במשרד ראש הממשלה, הייתה אחראית על איסוף מידע מדעי וטכנולוגי. ידועה בעיקר בעקבות הפעלתה את ג'ונתן פולארד.
נתיב - גוף מודיעין שהיה אחראי על מתן סיוע והגנה ליהודי ברית המועצות.

מבנה המוסד
המוסד מחולק לאגפים המורכבים מיחידות ומחטיבות. מלבד האגפים המנהלתיים מרוכזת רוב העבודה באגפים המבצעיים. על-פי ספרו של ויקטור אוסטרובסקי, שנטען כי יש בו שגיאות עובדתיות רבות, האגפים המבצעיים הם:
תבל - האגף שמופקד על הקשרים המודיעיניים והדיפלומטיים. האגף מקיים קשרי עבודה קבועים עם גופי מודיעין מקבילים של מדינות אחרות. שיתופי פעולה אלו כוללים בדרך כלל החלפת ידיעות ותיאום איסוף. בנוסף אחראי האגף על טיפוח קשרים דיפלומטיים עם מדינות שאין להן באופן רשמי יחסים דיפלומטיים עם ישראל.
צומת - האגף שמפעיל את קציני האיסוף ואת רשת הסוכנים של המוסד ברחבי העולם.
מצדה (בעבר נקרא "קיסריה") - האגף המבצעי של המוסד. הוא כולל יחידות לוחמות, בהן יחידת החיסולים, "כידון".
נביעות (בעבר נקרא "קשת") - אחראי על השגת מודיעין אלקטרוני, בכלל זה על ידי הטמנת אמצעי ציתות והאזנות.
אגף המודיעין - כולל את חטיבת המחקר, שמבצעת הערכה מדינית ומחקר ארוך טווח על יעדי המוסד.

ב־13 בדצמבר 1949 הטיל דוד בן-גוריון על ראובן שילוח, שהיה יועץ לתפקידים מיוחדים במשרד החוץ ובעבר איש המחלקה המדינית של הסוכנות היהודית, להקים את "המוסד לריכוז ותיאום פעולות המודיעין" ולעמוד בראשו. ב־2 במרץ 1951 הנחה בן-גוריון את שילוח להקים במסגרת המוסד גוף מרכזי שיאחד את כל פעילות המודיעין בחו"ל. הנחיה זו היא ראשיתה של יחידת האיסוף של "המוסד".
בספטמבר 1952, התפטר שילוח מתפקידו והציע לדוד בן-גוריון למנות את איסר הראל במקומו. הראל כיהן בתפקיד זה עד להתפטרותו ב-1963. בנוסף לתפקידו כראש המוסד, המשיך הראל להיות האחראי כלפי ראש הממשלה על פעולותיו של השב"כ, כאשר ראש השב"כ כפוף להנחיותיו. בכפל תפקידים זה זכה איסר לתואר "הממונה על שירותי הביטחון" וכדי להדגיש היררכיה זו נקרא אז המוסד בשם "המוסד המרכזי למודיעין וביטחון".
קרנו של "המוסד" עלתה בעולם כאשר הצליח להבריח למערב את נאומו הסודי של ניקיטה חרושצ'וב, שנישא ב־24 בפברואר 1956 בוועידה ה־20 של המפלגה הקומוניסטית הסובייטית, ובו הוקיע את פשעי סטלין. הייתה זו תפנית חדה במדיניותה של ברית המועצות, כאשר מנהיג המדינה הודה בפשעיו של סטלין ולאחר עשרות שנות תעמולה התנער מן הסטליניזם. על אף שפרטי הנאום היו ידועים בצורה כללית, ראו גורמים במערב חשיבות עליונה בהשגת נוסחו המדויק של הנאום, אך מאמצי ארגוני מודיעין בעולם להשיג את הנאום נכשלו. הנאום במלואו הועבר על ידי העיתונאי ויקטור גרייבסקי לאנשי השב"כ בשגרירות ישראל בוורשה, ומשם הועבר לישראל. העברת הנאום ל־CIA העלתה את קרנו של המוסד בעיני שירותי הביון הזרים, והביאה להכרה העולמית כי המדובר בארגון חשאי המשתווה ואף עולה ביכולותיו על ארגונים ותיקים ומנוסים ממנו.
להישג של המוסד נחשבת גם פרשת יוסל'ה שוחמכר, שהסעירה את הארץ בראשית שנות ה־60. שוחמכר נחטף בינואר 1960 על ידי סבו החרדי, נחמן שטרקס, מידי הוריו החילוניים, הוברח לארצות הברית כדי לגדלו כחרדי וכל החיפושים אחריו עלו בתוהו. הפרשה הביאה לקיטוב ולאיבה רבה בין דתיים וחילוניים (זכורה "קריאת הקרב" שנקראה אחר חרדים בעוברם ברחוב - "איפה יוסל'ה"). הפרשייה צברה תאוצה עד כדי כך שראש הממשלה הטיל על "המוסד" לאתר את יוסל'ה. "המוסד" הצליח במשימה, וביולי 1962 גילו סוכניו את הילד בשכונה חרדית בניו יורק. הילד שב לחיק הוריו, אירוע שזכה לתגובה נלהבת של דעת הקהל בישראל.
הישג נוסף בעל חשיבות היסטורית הוא גילוי מקום המסתור של אדולף אייכמן, ראש המדור היהודי באס אס, איש הביצוע בארגון השמדת יהודי אירופה, שהצליח להימלט ולהיעלם בתום מלחמת העולם השנייה למשך חמש עשרה שנה. אייכמן התגלה על ידי המוסד בארגנטינה ונלכד בפעולה של המוסד, בפיקודו האישי של איסר בשטח, ב־11 במאי 1960. אייכמן הובא לישראל ב־21 במאי 1960 כדי לעמוד לדין במשפט אייכמן ההיסטורי, שבו נדון למוות, והוצא להורג בתלייה ב־31 במאי 1962. מאמצים דומים שהשקיע המוסד באיתור יוזף מנגלה, המכוּנה "מלאך המוות", הרופא ממחנה ההשמדה אושוויץ, עלו בתוהו, ומקום הימצאו בברזיל התפרסם רק לאחר מותו.
בחודש יולי 1962 התפרסמה ידיעה על ניסוי טילים שנערך במצרים, ובמצעד של יום המהפכה המצרית ב־23 ביולי הוסעו טילים על גוררות. המצרים טענו כי אלו טילים מייצור עצמי מצרי וכי הטווח שלהם הוא עד "דרומה לביירות". המוסד החל לחקור את עניין היכולת המצרית בתחום הטילים והנשק הלא קונבנציונלי, וטען כי יש ממש בידיעות בדבר פיתוחו של נשק כזה. במקביל החלה להתחולל שורת אירועים: אחד המדענים הגרמנים במצרים נעלם, ואל כמה מן האחרים הגיעו מעטפות נפץ. שני שליחי המוסד, יוסף בן גל, ואדם בשם אוטו יוקליק, שבתחילה היה אחד מן המדענים אך חזר בו, ניסו להשפיע על בתו של אחד המדענים הגרמנים במצרים כי תשכנע את אביה להסתלק ממצרים. שני הסוכנים נעצרו בשווייץ, נשפטו ונדונו לעונשי מאסר קלים, אך משפטם הפנה את תשומת הלב אל המדענים הגרמנים במצרים ולמסע המתנהל נגדם על ידי "המוסד" (מבצע "דמוקלס").
ראש הממשלה בן-גוריון לא קיבל את הערכת "המוסד" כי ישנה סכנה ממשית של פיתוח מערכות נשק מתקדמות במצרים, והתבסס בכך על דו"ח של אמ"ן. איסר הראל טען כי דו"ח זה היה דו"ח מוזמן, שמטרתו לתמוך בעמדת בן-גוריון. הוויכוח בין הראל לבן-גוריון עורר סערה ציבורית בישראל. ב־1 באפריל 1963 התפטר איסר הראל מתפקידו כממונה על שירותי הביטחון. על פי פרסומים נבעה התפטרותו מהתנגדותו להוראה שקיבל מבן-גוריון לחדול מן הפעילות נגד המדענים הגרמנים במצרים. בראייה היסטורית התברר כי עמדתו של דוד בן-גוריון, שהתבססה על דו"ח אמ"ן, הייתה הנכונה, ולא זו של איסר הראל והמוסד: טילים בליסטיים מייצור עצמי לא נמצאו בידי מצרים בשתי המלחמות שהתחוללו לאחר מכן בינה לבין מדינת ישראל, מלחמת ששת הימים בשנת 1967 ומלחמת יום הכיפורים ב־1973.

פעולות מפורסמות של המוסד
מטבע הדברים, רוב פעילותו של המוסד חשאית, אבל עם פעולותיו שזכו לפרסום רשמי או לאישוש ברור נמנות:
מיג-21 במוזיאון חיל האוויר, מסומן במספר 007 כמחווה למוסדחשיפת "הנאום הסודי" של ניקיטה חרושצ'וב בו הוא מוקיע את פשעי סטלין (1953) (ראו למעלה).
העלאת יהודים ממרוקו לישראל בשנים 1956-1964, באמצעות המחתרת היהודית במרוקו.
חטיפת אייכמן מארגנטינה והבאתו למשפט בישראל (1960).
סיוע למורדים המלוכניים התימניים, שנלחמו נגד צבא מצרים בתקופת מלחמת האזרחים בתימן (1964 - 1966; ראו גם מבצע רוטב)[2].
חיסול פושע המלחמה הלטבי הרברטס צוקורס באורוגוואי (1965).
מעורבות בחיסול מנהיג האופוזיציה המרוקאי מהדי בן ברקה (1965). מעורבותו של המוסד בפרשה זו גרמה לסערה פוליטית בישראל.
מבצע יהלום - הבאת מטוס המיג 21 העיראקי עם הטייס העריק מוניר רדפא לישראל (1966).
מבצע זעם האל לחיסולם של האחראים לטבח הספורטאים באולימפיאדת מינכן (1972-1979).
מבצע אביב נעורים - סיוע לכוחות צה"ל (סיירת מטכ"ל, שייטת 13 וגדוד 50) לאתר ולחסל מחבלים בכירים באש"ף בלב ביירות (1973).
השגת מידע שאיפשר לבצע את מבצע אנטבה (1976).
חיסול בכיר החזית העממית ודיע חדאד באמצעות רעל ביולוגי (1978).
חטיפת מרדכי ואנונו ברומא (1986).
הכנת התשתית בחילוץ בני העדה האתיופית (מבצע משה ומבצע שלמה).
חיסול בכיר אש"ף עאטף בסיסו, שהיה מעורב בטבח הספורטאים באולימפיאדת מינכן, בפריז (1992).
מותם של שני סוכני מוסד בתאונת דרכים בווינה בעת מעקב אחר ד"ר מג'יד עבאספור, סגן שר ההגנה האיראני ואיש הקשר של נחום מנבר (1993).
חיסול מנהיג הג'יהאד האיסלאמי פתחי שקאקי במלטה (1995).
ניסיון התנקשות כושל בראש הלשכה המדינית של חמאס, ח'אלד משעל בעמאן (1997).
תפיסת סוכני מוסד במהלך פעילות מבצעית בשווייץ, בקפריסין (1998) ובניו זילנד (2004), כולל הפעולה הכושלת בברן בשנת 1998, שבה ניסו אנשי מוסד להתקין מכשירי ציתות לדירתו של עבדאללה זֵיין, מגייס הכספים של החזבאללה באירופה.

פעולות שמיוחסות למוסד
הפעולות הבאות מיוחסות למוסד, למרות שישראל נמנעה מלתת לכך אישור רשמי ולעתים אף הכחישה מעורבות:
חיסול בכיר החמאס שייח' מחמוד אל-ח'ליל בדמשק (2004).
חיסול בכיר הג'יהאד האסלאמי הפלסטיני מחמוד אל-מג'זוב בצידון (2006).
חיסול בכיר חזבאללה עימאד מוע'נייה בדמשק (2008).
[עריכה] ראשי המוסד
ראובן שילוח - (1949-1952)
איסר הראל - (1952-1963)
מאיר עמית - (1963-1968)
צבי זמיר - (1968-1974)
יצחק חופי - (1974-1982)
נחום אדמוני - (1982-1989)
שבתי שביט - (1989-1996)
דני יתום - (1996-1998)
אפרים הלוי - (1998-2002)
מאיר דגן - (מכהן-2002)
מחצית מראשי המוסד צמחו בתוכו, ואילו המחצית האחרת היא של אלופים שפרשו מצה"ל והתמנו לראשות המוסד.
עד שנת 1996 היה שמו של ראש המוסד חסוי. המוסד טען באותם ימים כי החשאיות מאפשרת לראש המוסד לנוע בעולם באופן חופשי. בעקבות ביקורת ציבורית החליטה הממשלה לחשוף את שמו של ראש המוסד עם כניסת דני יתום לתפקיד.

موساد د نړیوالو څارګریزه ادارو ترمنځ یوه پېچلې اداره ده، چې د اسراییلو هېواد پورې اړه لری. ددې ادارې پوره نوم (the institute for intelligence and special services) چې مانا یې « د څارګریزو او ځانګړو خدمتونو انسټېټیوټ). دا اداره په خپل نوعیت کې یوه بې جوړې اداره ده، ځانګړې په دې حساب چې د امریکا څارګریزه اداره (سي.آی.اې) ځانته یوه کمپني وایي. د برتانیې یوه خدمتي اداره ګڼي. او د اسراییلو څارګریزه اداره ځان یو انسټېټیوټ ګڼی، چې د اکاډېمیک، ساینسي او نورو ادارو مرسته یې تل مل ده. او کله چې هم وغواړي له ټولو ادارو څخه د مرستې غوښتنه کولې شي.
د اسراییلو څارګریزه ادارې لپاره خپله نظرانه ورکوونکیو لپاره یو څلې جوړ شو، چې ددوی د کارنامو یادونه به پکې شوې وی. دا څلې د تور مرمرینو ډبرو څخه جوړ دی، چې د تل ابیب په شمال لورې ته د هرزلیاه په سیمه کې د ځانګړو مطالعاتو مرکز سره نږدې موقعیت لري. ددې څلي په دیوالونو باندې د موساد د ۳۶۰ څارګرو (مخبرانو) نومونه کیندل شوې دی، چې په دې ډله کې د موساد، امن او شین بت څارګرو نومونه شامل دي.

1 پېښلیک
2 د موساد څانګې
3 پټ عملیات
4 پېښلیک
5 د موساد څانګې
6 پټ عملیات
6.1 بریالي عملیات
د موساد څانګې
د موساد اداره ۸ څانګې لری. کورني سازمانونو څانګې، ددې ډلې مشران او د فعالیت مرکزونه په پټه توګه کار کوی.
د اطلاعاتو راټولوونکې څانګه: د موساد ستره څانګه ده، چې د څارګریزو عملیاتو د مسؤلیت په غاړه لری.
د سیاسي او مرستندویه چارو څانګه (وادات): د سیاسي فعالیت او له دوستو هېوادونو سره د څارګرېزه مرستو ترسره کولو څانګده ده.
د واداد غړی په لاندې ډول دی:
د نظامی اطلاعاتو مدیر چې په آمان یادېږي.
د کورنیو چارو اطلاعاتي مدیر شین بت
د عمومي امنیت سازمان مدیر شاباک
د بهرنیو چارو وزارت د چارو لارښود او جوړوونکې (دا مرکز د سیاسي او ډېپلماټیک جاسوۍ په توګه کارول کېږي)

پټ عملیات
موساد د نړیوالو څارګریزه ادارو ترمنځ یوه پېچلې اداره ده، چې د اسراییلو هېواد پورې اړه لری. ددې ادارې پوره نوم (the institute for intelligence and special services) چې مانا یې « د څارګریزو او ځانګړو خدمتونو انسټېټیوټ). دا اداره په خپل نوعیت کې یوه بې جوړې اداره ده، ځانګړې په دې حساب چې د امریکا څارګریزه اداره (سي.آی.اې) ځانته یوه کمپني وایي. د برتانیې یوه خدمتي اداره ګڼي. او د اسراییلو څارګریزه اداره ځان یو انسټېټیوټ ګڼی، چې د اکاډېمیک، ساینسي او نورو ادارو مرسته یې تل مل ده. او کله چې هم وغواړي له ټولو ادارو څخه د مرستې غوښتنه کولې شي.
د اسراییلو څارګریزه ادارې لپاره خپله نظرانه ورکوونکیو لپاره یو څلې جوړ شو، چې ددوی د کارنامو یادونه به پکې شوې وی. دا څلې د تور مرمرینو ډبرو څخه جوړ دی، چې د تل ابیب په شمال لورې ته د هرزلیاه په سیمه کې د ځانګړو مطالعاتو مرکز سره نږدې موقعیت لري. ددې څلي په دیوالونو باندې د موساد د ۳۶۰ څارګرو (مخبرانو) نومونه کیندل شوې دی، چې په دې ډله کې د موساد، امن او شین بت څارګرو نومونه شامل دي.
موساد د نړیوالو څارګریزه ادارو ترمنځ یوه پېچلې اداره ده، چې د اسراییلو هېواد پورې اړه لری. ددې ادارې پوره نوم (the institute for intelligence and special services) چې مانا یې « د څارګریزو او ځانګړو خدمتونو انسټېټیوټ). دا اداره په خپل نوعیت کې یوه بې جوړې اداره ده، ځانګړې په دې حساب چې د امریکا څارګریزه اداره (سي.آی.اې) ځانته یوه کمپني وایي. د برتانیې یوه خدمتي اداره ګڼي. او د اسراییلو څارګریزه اداره ځان یو انسټېټیوټ ګڼی، چې د اکاډېمیک، ساینسي او نورو ادارو مرسته یې تل مل ده. او کله چې هم وغواړي له ټولو ادارو څخه د مرستې غوښتنه کولې شي.
د اسراییلو څارګریزه ادارې لپاره خپله نظرانه ورکوونکیو لپاره یو څلې جوړ شو، چې ددوی د کارنامو یادونه به پکې شوې وی. دا څلې د تور مرمرینو ډبرو څخه جوړ دی، چې د تل ابیب په شمال لورې ته د هرزلیاه په سیمه کې د ځانګړو مطالعاتو مرکز سره نږدې موقعیت لري. ددې څلي په دیوالونو باندې د موساد د ۳۶۰ څارګرو (مخبرانو) نومونه کیندل شوې دی، چې په دې ډله کې د موساد، امن او شین بت څارګرو نومونه شامل دي.

د موساد څانګې
د موساد اداره ۸ څانګې لری. کورني سازمانونو څانګې، ددې ډلې مشران او د فعالیت مرکزونه په پټه توګه کار کوی.
د اطلاعاتو راټولوونکې څانګه: د موساد ستره څانګه ده، چې د څارګریزو عملیاتو د مسؤلیت په غاړه لری.
د سیاسي او مرستندویه چارو څانګه (وادات): د سیاسي فعالیت او له دوستو هېوادونو سره د څارګرېزه مرستو ترسره کولو څانګده ده.
د واداد غړی په لاندې ډول دی:
د نظامی اطلاعاتو مدیر چې په آمان یادېږي.
د کورنیو چارو اطلاعاتي مدیر شین بت
د عمومي امنیت سازمان مدیر شاباک
د بهرنیو چارو وزارت د چارو لارښود او جوړوونکې (دا مرکز د سیاسي او ډېپلماټیک جاسوۍ په توګه کارول کېږي)

پټ عملیات
بریالي عملیات
د موساد د کومانډو لخوا په ۱۹۸۶ز کال د اېټاليې هېواد څخه د مردخای وانونو په نامه سړي تښتونه او په پټه توګه لېږدون. نوموړې سړې په دې تورن ؤ، چې د لومړي ځل لپاره یې د دیمونا اتومی بټې] په نامه د اسراییلو د اتومي وسلې جوړونې راز ښکاره کړ.
د حماس معنوي لارښود شیخ احمد یاسین شهادت د ۲۲ مارچ ۲۰۰۴. د یادولو وړ ده، چې دې وژنې نړیوال غبرګو راوپاراوه. او په دې اړه یو پرېکړه یک هم د امنیت شوری لخوا مخکې شو، چې د ۱۱ موافقو او ۳ مخالفو رایو په ورکولو سره ومنل شو، مګر د نړیال ابلیس (امریکا) لخوا په وېټو کولو سره دا پرېکړه لیک پې ګټې وبلل شو.

الاسم الكامل: معهد الاستخبارات والمهمات الخاصة (بالعبرية: המוסד למודיעין ולתפקידים מיוחדים - هاموساد لموديعين اولتافكديم ميوحاديم)، هو الوكالة الإسرائيلية للاستخبارات، تأسس في 13 ديسمبر من عام 1949. يكلف جهاز الموساد للاستخبارات والمهام الخاصة من قبل دولة إسرائيل بجمع المعلومات، بالدراسة الاستخباراتية، وبتنفيذ العمليات السرية خارج حدود إسرائيل. يعمل الموساد بصفته مؤسسة رسمية بتوجيهات من قادة الدولة، وفقا للمقتضيات الاستخباراتية والعملية المتغيرة، مع مراعاة الكتمان والسرية في أداء عمله. وتندرج بين المجالات المتنوعة التي يعمل فيها الموساد إقامة علاقات سرية كعقد معاهدتي السلام مع مصر والأردن وفي قضايا الأسرى والمفقودين بالاضافة إلى مجال التقنيات والأبحاث.
تورطت الموساد في عمليات كثيرة ضد الدول العربية والأجنبية منها عمليات اغتيال لعناصر تعتبرها إسرائيل معادية لها ولا يزال يقوم حتى الآن بعمليات التجسس حتى ضد الدول الصديقة والتي لإسرائيل علاقات دبلوماسية معها.

1 التاريخ
2 الإدارة
3 المهام
3.1 مهام أساسية
3.2 مهام أخرى
كانت "الموساد" اختصار لعبارة موساد لعالياه بت العبرية أي منظمة الهجرة غير الشرعية وهي إحدى مؤسسات جهاز الاستخبارات الإسرائيلي والجهاز التقليدي للمكتب المركزي للاستخبارات والأمن. أنشئت عام 1937، بهدف القيام بعمليات تهجير اليهود. وكانت إحدى أجهزة المخابرات التابعة للهاغاناه.
يوجد جهاز تنفيذي تابع للجهاز المركزي الرئيسي للمخابرات الإسرائيلية ويحمل نفس الاسم أسس 1953 قوامه مجموعة من الإداريين ومندوبي الميدان في قسم الاستعلام التابع لمنظمة الهاغاناه، وتطور ليتولى مهمة الجهاز الرئيسي لدوائر الاستخبارات.
يعد الموساد أحد المؤسسات المدنية في إسرائيل ولا يحضى منتسبو الموساد برتب عسكرية إلا ان جميع الموظفين في جهاز الموساد قد خدموا في الجيش الإسرائيلي أغلبهم من الضباط.

قسم المعلومات: ويتولى جمع المعلومات واستقراءها وتحليلها ووضع الاستنتاجات بشأنها.
قسم العمليات: ويتولى وضع خطط العمليات الخاصة بأعمال التخريب والخطف والقتل ضمن إطار مخطط عام للدولة.
قسم الحرب النفسية: ويشرف على خطط العمليات الخاصة بالحرب النفسية وتنفيذها مستعينا بذلك بجهود القسمين السابقين عن طريق نشر الفكرة الصهيونية.
ألحق بجهاز الموساد مدرسة لتدريب المندوبين والعملاء مركزها الرئيسي حيفا ويتم فيها التدريب على قواعد العمل السري والأعمال التجسسية.

مهام أساسية
يتولى الجهاز التنفيذي مهمة الجهاز الرئيسي لدوائر الاستخبارات وتنحصر مهماته الرئيسية في:
إدارة شبكات التجسس في كافة الأقطار الخارجية وزرع عملاء وتجنيد المندوبين في كافة الأقطار.
إدارة فرع المعلومات العلنية الذي يقوم برصد مختلف مصادر المعلومات التي ترد في النشرات والصحف والدراسات الأكاديمية والإستراتيجية في أنحاء العالم.
وضع تقييم للموقف السياسي والاقتصادي للدول العربية، مرفقا بمقترحات وتوصيات حول الخطوات الواجب اتباعها في ضوء المعلومات السرية المتوافرة.

مهام أخرى
وسع الموساد رقعة نشاطاته على مدار السنوات لتشمل اليوم مجالات كثيرة، حيث يشمل الجزء الرئيسي لهذه المجالات ما يلي:
جمع المعلومات بصورة سرية خارج حدود البلاد.
إحباط تطوير الاسلحة غير التقليدية من قبل الدول المعادية, وإحباط تسلّحها بهذه الاسلحة.
إحباط النشاطات التخريبية التي تستهدف المصالح الإسرائيلية واليهودية في الخارج.
إقامة علاقات سرية خاصة, سياسية وغيرها, خارج البلاد, والحفاظ على هذه العلاقات.
إنقاذ اليهود من البلدان التي لا يمكن الهجرة منها إلى إسرائيل من خلال المؤسسات الإسرائيلية المكلفة رسميا بالقيام بهذه المهمة.
الحصول على معلومات استخباراتية استراتيجية وسياسية, وعلى معلومات ضرورية تمهيدا لتنفيذ عمليات.
التخطيط والتنفيذ لعمليات خاصة خارج حدود دولة إسرائيل.

+ نوشته شده در  یکشنبه ۱ دی۱۳۸۷ساعت 16:30  توسط   |